Mijn eerste maandbeker
Allereerste Maandbeker van BurgGolf Middelburg
Zaterdagmorgen, met een gierende rugpijn wakker geworden: Resultaat van te ijverig oefenen op de grote baan tijdens en na de laatste les van Jelle, de dag tevoren.
Wat zal ik doen, gaan of niet gaan?? Maar we hebben tenslotte ingeschreven en het is mooi weer: Dus niet zeuren, gewoon gaan met die banaan!
Voor gek verklaard door vrouwlief, met één Ibuprofen in de maag en één in de achterzak voor onderweg, laad ik de golfspullen in de auto en ga op weg naar Middelburg.
In het clubhuis zat de wedstrijdleiding van de dag, Trees en Rie, de zaken al geroutineerd te regelen: alles onder controle, ondanks de problemen die zij in de voorbereidende fase hebben gehad met de flight- en starttijdindeling via Intogolf. Bravo voor hun improvisatievermogen!
Starttijd 12.40 u, met Dirk en Leo in de flight, laatstgenoemde ook uit de school van Jelle, dus dat beloofde gezellig te worden, en dat werd het ook!
In onze flight waren we het er al snel over eens wie de winnaars van de dag zouden worden ( we noemen geen namen ), wij zaten daar niet bij, en ik al zeker niet met m’n extra handicap!
Dus we speelden relaxed, maar wel voor wat we waard waren, en we durfden wat te experimenteren: Voor mij zelf was m’n houten drie een openbaring: Bij de langere holes sloeg ik daar steeds mijn tweede slag mee, en hoe!
Enfin, na de eerste 9 holes m’n eerder genoemde dosis weer ingenomen met een boterhammetje en slokje water en welgemoed de tweede helft ingezet. Wat scheelt dat een stuk dat je die tas niet meer hoeft te sjouwen! Genietend van het mooie weer, het steeds groener wordende parcours en de regelmatige golftechnische hoogstandjes van mijn flightgenoten, belandden we tegen zessen in het clubhuis, waar al een uitgelaten sfeer heerste.
Na het nodige reken- en controlewerk nam de wedstrijdleiding het heft weer in handen, in de vorm van de prijsuitreiking, waarbij ieders resultaat aan de orde kwam met de nodige hilarische toelichting. Bij de top-drie aangekomen werd het echt spannend: Leen Engelse 3e,
Dennis Vinkoert 2e en , u raad het al, de eerste plaats voor ondergetekende en wel met 47 stableford punten!. Onbeschoft gewoon!
Deze en gene ( ervaringsdeskundigen?? ) suggereerden al dat ik wellicht de pillen uit het verkeerde stripje had gedrukt, en dat daar waarschijnlijk ook dat lentegevoel vandaan kwam, dat ik in mijn speechje memoreerde: Nee, heren, u kunt van alles van mij zeggen, maar het verschil tussen blauw en roze, dat ken ik nog wel!
Wat ik ook in mijn pallavertje memoreerde was de uitstekende wedstrijdleiding en met name de charmante wijze waarop Trees de prijzen uitreikte: Alleen dáárvoor zou je al in de prijzen willen vallen! Ik hoop dan ook dat ik dit niveau vast kan houden, zodat het wellicht niet de laatste keer is geweest dat dit me overkwam, maar dat zal niet meevallen nu ongetwijfeld mijn clubhandicap wat gezakt is.
Wat ik vergeten ben te memoreren, en dat wil ik hierbij recht zetten, is dat het verband tussen mijn resultaat en de lessen van Jelle tijdens de wintercursus onmiskenbaar is, want wat heeft hij een boel bijgeschaafd aan mijn self-made techniek en met name aan de techniek voor de houten!
Ik hoop dat de traditie van de Middelburgse maandbeker met de happening van afgelopen zaterdag ”gezet” is en dat er onder mijn naam in de toekomst vele ander namen op de wisselbeker zullen prijken!
Co van der Goes
